De mens die ik kan zijn

De afgelopen tijd heb ik mooie sprongen gemaakt in mijn professionele ontwikkeling: ik ben van 24 naar 32 uur werken per week gegaan en ben gestart met de HBO-bachelor Communication and Multimedia Design. Verder blog ik serieuzer en besteed ik meer aandacht aan mijn online en offline netwerken. Allemaal ontwikkelingen die ik zelf in gang heb gezet en waar ik mij vol motivatie en enthousiasme op stort.

Zo positief als ik hier zelf mee bezig ben, zo reageren de meeste mensen die ik over mijn activiteiten en ambities vertel. Ze tonen belangstelling, denken mee, geven feedback, dragen bij of komen met een invalshoek waar ik zelf nog niet aan gedacht heb. Het zijn de mensen waar ik graag mee omga en met wie ik graag mijn wederwaardigheden deel. Het zijn de mensen die mij zien als de mens die ik ben en, belangrijker nog, de mens die ik kan zijn.

Vele jaren geleden, in een andere levensfase en context, kreeg ik de indicatie ‘arbeidsbeperkt’. Destijds was dat een opluchting. Ik had het namelijk veel te druk met psychisch overleven om te kunnen werken of verder te studeren. Alleen… dat was toen!

Het jammere is, dat deze doelgroepenstatus bij sommigen nog steeds voor negatieve beeldvorming zorgt. Dat ze vragen of ik het wel aankan. Of ik niet te veel doe. Of ik wel voldoende rekening houd met mijn beperkingen. Of ik niet bang ben voor een terugval. En nog meer vragen die voortkomen uit risicodenken. Uit stigma. Uit overdreven voorzichtigheid. Ze zien de mens die ik ooit was, of die ze denken dat ik was. De mens die ik nu ben, of kan zijn, staat mijlenver af van hun belevingswereld.

Daarom schrijf ik deze blog. Ik wil je vertellen dat je niet bang hoeft te zijn, niet voor mij en ook niet voor al die andere talenten die nu gezien worden als ‘doelgroep’. Denken in risico’s is zo zonde, zo beperkend. Ik wil je vragen te geloven in talent, in creativiteit, in levenservaring.

Ik wil je vragen te geloven in ons. 

Wendy Schuchman

Wendy Schuchmann werkt als Medewerker Accountmanagement bij het Rijksvastgoedbedrijf, studeert Communication and Multimedia Design bij de LOI en blogt op wendyschuchmann.nl. Haar eigen ervaringen met inclusie en exclusie en haar grote geloof in menselijk potentieel maken dat zij zich inzet voor positieve beeldvorming.